فیبروم رحم در بارداری و باروری چگونه تأثیر می‏‌گذارد؟

فیبروم رحم در بارداری

فیبروم رحم در بارداری و باروری تاثیر می‌گذارد.

فیبروم تومورهای خوش خیم هستند که در رحم یا خارج رحم رشد می‏‌کنند.

آنها ممکن است بر باروری و دوران بارداری تأثیر بگذارند.

فیبروم رحم در بارداری بسیار متداول است.

بر طبق مطالعات حدود ۲۰ تا ۸۰ درصد از زنان تا ۵۰ سالگی این توده‌‏های غیرسرطانی را تجربه می‏‌کنند

و ۳۰ درصد از زنان بین ۲۵ تا ۴۴ سال علائم فیبروم دارند.

این بدان معنی است که فیبروم‏‌های رحمی در طول سنین باروری یک زن شایع است.

اثرات فیبروم رحم در بارداری چیست؟

بیشتر خانم‌ها در دوران بارداری هیچ مشکلی با فیبروم‏‌ها نخواهند داشت.

با این حال، یک بررسی در سال ۲۰۱۰ نشان می‌دهد ۱۰ تا ۳۰ درصد زنان مبتلا به فیبروم در دوران بارداری عوارضی را گزارش می‏‌کنند.

گزارش شده است که شایع‏‌ترین عارضه فیبروم‌‏ها در دوران بارداری، درد است.

این عارضه اغلب در خانم‌‏هایی که فیبروم بزرگتر از ۵ سانتی‏متر در دو تا سه ماهه آخر خود دارند دیده می‏‌شود.

فیبروم‏‌ها ممکن است خطر سایر عوارض در دوران بارداری و زایمان را افزایش دهند. این عوارض عبارتند از:

  1. محدودیت رشد جنین: فیبروم‏‌های بزرگ ممکن است به دلیل کاهش فضای داخل رحم از رشد کامل جنین جلوگیری کنند.
  2. قطع ناگهانی جفت: اگر فیبروم روی جفت فشار بیاورد ممکن است باعث شود که جفت از دیواره رحم جدا شود. این اتفاق باعث کاهش اکسیژن و مواد مغذی حیاتی می‌‏شود.
  3. زایمان زودرس: درد ناشی از فیبروم ممکن است منجر به انقباضات رحمی شود، که می‏‌تواند منجر به زایمان زودرس شود.
  4. زایمان سزارین:gov تخمین می‌‏زند که نیاز به انجام سزارین در زنان مبتلا به فیبروم شش برابر بیشتر از زنانی که این توده‏‌ها را ندارند.
  5. وضعیت بریج یا قرارگیری جنین از پا: به دلیل شکل غیر طبیعی حفره رحم، ممکن است زایمان از واژن امکان‌‏پذیر نباشد.
  6. سقط جنین: تحقیقات نشان می‌‏دهد که احتمال سقط جنین در زنان مبتلا به فیبروم دو برابر است.

فیبروم رحم در بارداری

اثرات بارداری بر فیبروم رحم چیست؟

اکثر فیبروم‌ها در دوران بارداری از نظر اندازه تغییر نمی‏‌کنند،

اما برخی از آنها در واقع، طبق یک بررسی  انجام شده در سال ۲۰۱۰ ، یک سوم فیبروم‌های رحمی ممکن است در سه ماهه اول رشد کنند.

رشد فیبروم احتمالاً تحت تأثیر استروژن است و میزان استروژن در دوران بارداری افزایش می‏‌یابد. این قضیه ممکن است به رشد منجر شود.

با این وجود، در سایر زنان، ممکن است فیبروم‌‏ها در دوران بارداری کوچک شوند.

در یک تحقیق در سال ۲۰۱۰ ، محققان دریافتند که ۷۹٪ فیبروم‌‏ها که قبل از بارداری وجود داشتند، بعد از زایمان از نظر اندازه کاهش می‏‌یابند.

اثرات فیبروم رحم در بارداری و باروری چیست؟

بسیاری از زنانی که فیبروم دارند، می‏‌توانند به طور طبیعی باردار شوند و نیازی به درمان برای وقوع بارداری نداشته باشند.

با این حال، در برخی موارد، فیبروم‏‌ها می‏‌توانند روی باروری شما تأثیر بگذارند.

به عنوان مثال، فیبروم‌‏های زیر مخاطی، که نوعی فیبروئید است که به داخل حفره رحم وارد می‌‏شود، خطر ناباروری یا سقط را افزایش می‌‏دهد.

در حالی که فیبروم ممکن است برای برخی از زنان ناباروری ایجاد کند، علل دیگر درباره ناباروری شایع‏‌تر است.

اگر در وقوع بارداری یا حفظ حاملگی مشکل دارید، پزشک ممکن است سایر دلایل احتمالی دیگر را قبل از نسبت دادن موضوع به فیبروم‏‌ها کشف کند.

اگر می‌خواهید با وجود فیبروم‌‏ها باردار شوید مراحل زیر را انجام دهید:

در مورد اندازه یا موقعیت هر نوع فیبروم موجود در این زمینه با پزشک خود صحبت کنید.

سؤال کنید که آیا اینها می‌‏توانند با تلاش شما برای بارداری یا توانایی حفظ بارداری مشکل ایجاد کنند.

به همین ترتیب، از پزشک خود بپرسید که آیا درمان‏‌های فیبروم می‌تواند به شما در بهبود شانس موفقیت بارداری کمک کند

فیبروم رحم در بارداری

فیبروم‌ رحم در بارداری چگونه درمان می‏‌شوند؟

در دوران بارداری، درمان فیبروم‌‏های رحمی به دلیل خطر جنین محدود است.

  • استراحت در رختخواب،
  • هیدراتاسیون
  • و داروهای تسکین دهنده درد خفیف

ممکن است برای کمک به مادران دارای علائم فیبروم تجویز شود.

در موارد بسیار نادر، میومکتومی در زنان در نیمه دوم بارداری آنها انجام می‏‌شود. د

ر این روش فیبروم‏‌ها را از خارج رحم یا از درون دیواره رحم بیرون می‌‏آورند در حالی که رحم را سالم نگه می‏‌دارند.

در مورد فیبروم‌‏هایی که در حفره رحم رشد می‏‌کنند

به دلیل خطرات احتمالی برای جنین عموماً تصمیم برای جراحی گرفته نمی‌‏شود و در جای خود باقی می‏‌مانند.

 

فیبروم‌ها قبل از بارداری چگونه برای بهبود باروری درمان می‌شوند؟

درمان فیبروم رحم قبل از بارداری ممکن است شانس باروری شما را بهبود بخشد.

متداول‏‌ترین روش‌‏های درمانی برای فیبروم‌‏هایی که باروری را حفظ می‎کنند؛ شامل موارد زیر است:

۱-میومکتومی. این روش جراحی برای از بین بردن فیبروم‌ها استفاده می‏‌شود. این روش ممکن است نیاز به سزارین را افزایش دهد، و احتمالاً شما نیاز دارید که حدوداً سه ماه پس از این عمل صبر کنید تا برای بارداری اقدام کنید.

۲-قرص‏‌های ضد بارداری هورمونی. در حالی که در حال مصرف قرص هستید، نمی‏‌توانید باردار شوید. اما این روش پیشگیری از بارداری می‏‌تواند به سهولت در علائم بیماری مانند خونریزی شدید و دوره‌‏های دردناک کمک کند.

۳-دستگاه داخل رحمی IUD: مانند قرص ضدبارداری، تا زمانی که از آن استفاده می‏‌کنید، از بارداری جلوگیری می‏‌کند. با این وجود می‌‏تواند ضمن حفظ باروری، برخی از علائم را از بین ببرد.

۴-آگونیست‌‏های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین(Gn-RH)، این نوع دارو تولید هورمون‏‌هایی که منجر به تخمک‏ گذاری و قاعدگی می‏‌شوند را مسدود می‌‏کند، بنابراین شما نمی‌‏توانید در حین مصرف این دارو باردار شوید. این کار می‌‏تواند به کوچک شدن فیبروم کمک کند.

۵-میولیز. در این روش از یک جریان انرژی الکتریکی مانند لیزر یا فرکانس رادیویی برای کوچک کردن رگ‌‏های خونی که فیبروم‌‏ها را تغذیه می‏‌کنند، استفاده می‏‌شود.

۶-سایر روش‌‏های درمانی. برای خانم‏‌های دارای فیبروم وجود دارد که ممکن است در آینده مایل به فرزندآوری باشند.

هر درمان خطر و عوارض خاص خود را دارد، بنابراین در مورد گزینه‌‏های درمانی با پزشک خود صحبت کنید.

به همین ترتیب، از پزشک خود بپرسید که چه مدت باید منتظر بمانید تا بعد از درمان باردار شوید.

با برخی از روش‏‌های درمانی مانند قرص ضدبارداری، می‏‌توانید به محض قطع مصرف آن، اقدام به بارداری کنید.

برای برخی دیگر از روش‏‌ها، ممکن است یک دوره انتظار لازم باشد.

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x